මම දහය වසර ඉන්නකොට අපේ ගෙදරට ආවා English උගන් වන්න ටීචර් කෙනෙක්. වැඩි වයසක් නැහැ. එතකොට 30ක් 35ක් විතර ඇති. තලෙළුයි, කැත නැති ලස්සනක් තිබුනෙ. මමයි තව මගේ නැන්දගේ දූයි, තව මගේ ෆ්රෙඩෙකුයි, උගේ නන්ගීයි තමයි ඉන්නෙ. මම ඉඳ ගන්නේ මේසේ ටිචර්ට ඉස්සරහින්. සති දෙක තුනක්ම ගියා. ඉඳා මචන් එක දවසක් ටීචර් අපිට වැඩ පවරල පුටුවේ දිගා වුනා. කාට වත් නෝන්ඩි නැතිව, නිකන් ඔළුවෙ කැක්කුමට හාන්සි වෙනව වගේ. දිගා වෙලා ඉන්නෙ කකුලක් උඩ කකුලක් දගෙන. දැන් මේසෙ යටින් දැනී නොදැනී මගේ කකුලට ටච් එක දෙනවා. කකුල වදින වදින පාරට මට චූ බර හැදෙනවා. මාත් ගානක් නැතිව හිටියා. දැන් මචන් ටීචර් හැම්දාම සීන් එක දානවා. මම මොකුත් කරේ නැහැ. ඒ දවස් වල ඔය සීන් එහෙම වැඩිය උනන්දු නැහැ. ආසයි බයයි වගේ හිටියෙ. හෙන ඇම්මක් තිබ්බෙ. දැන් මුහුන මතක් වෙන කොට ඒ බව හිතා ගන්න පුලුවන්. මම මගේ ෆ්රෙඩාට කිව්වෙවත් නැහැ. ඌ නම් කොබා. කියලා ඌ ට්රයි කොරොත් එහෙම. ඇනේ දැන් වගේ හිටියනම් හ්ම්ම්ම්ම්.... දනී කොරන වැඩේ. මාස තුනක් විතර තමයි ඉගැන්නුවේ. ඊට පස්සෙ කොහෙටදෝ ට්රාන්ස්වර් එකක් හම්බ වෙලා යන්න ගියා.
...කොල්ලොන්ට ඉතින් එපාම වෙලා ඉන්නේ...පිටිපස්සේ පරයෝ ටික රොකට් හද හද ඉස්සරහට එවනවා එවනවා එකත් ඉවරයක් නැ.
....සර්කාරයා බෝඩ් එකේ ලියන හින්ද උට පේන්නෙත් නැ.....ඔන්න දැන් තව එකෙක් රොකට් එකක් හදල අනිත් එවුන්ට් කැටයන් එහෙම දාලා යැව්වා ඉස්සරහට
...වාසනාව කියන්නේ සහෝදරවරුනේ රොකට් එක ගාන්ට බෝඩ් එකේ පතිත උනා
...එකත් සර් ලියන තැනට එහාපැත්තෙන්
a dawas wala hodata ninda yanawa 
a nisa mawa note me kiyana dawaseth cls eka pitipasen awilla himita hora wage wadi una man mata nic name ekakuth dala thibuna nangimalli kiyala 
..
