ඕක සිම්පල් විදියට පිටකයෙ සූත්රයක තියෙනවා-
මැජික් කාරයෙක් හතරමංහන්දියක මැජික් පෙන්නනවා. කුරුල්ලො මවනවා, මල් පොකුරු මවනවා... etc.
වටේ බලන එවුන් හිතනවා අම්මට සිරි මේක attac කියලා.
ඇස් (මොලේ) තියෙන පොරක් හොදට බලනකොට අරූගෙ මැජික් ට්රික්ස් දැකලා මායාව කියලා කරන බොරුව තේරෙනවා.
ඊට පස්සෙ අරූ මොන මැජික් එක කලත් අර මොලේ තියෙන පොර දන්නවා මූ මායාවක්/ බොරුවක් / හිස් වැඩක් කරන්නෙ කියලා
ඒ වගෙ තමයි අපිට පෙනෙන / ඇහෙන/ විඳින - රූප/ශබ්ද/ගඳ/රස/ස්පර්ෂ මේ සේරම පීරලා ආශ්වාදයක් හොයන්නෙ. හැබැයි ඒ ආශ්වාද රූප/ශබ්ද වල නැති හිතේ මනංකල්පිත සුවයක් කියලා තේරුම් ගියාම අර මැජික් කාරයගෙ ට්රික්ස් දැක්කා වගේ තමයි. එතකොට සැප හොයාගෙන රූප/ශබ් පස්සෙ යන එක අඩු වෙලා නවතිනවා....
මහණෙනි, යම්සේ ඉඳුරුදැලියෙක් (විජ්ජාකරුවෙක්) හෝ ඉඳුරුදැලියකුගේ අතැවැස්සෙක් හෝ සිවුමංසලෙක මායාවක් (විජ්ජාවක්) දක්වන්නේ ද, ඇස් ඇති පුරුෂයෙක් තෙල මායාව දක්නේ යැ, සිතන්නේ යැ, නුවණින් පිරික්සන්නේ යැ. දකින, සිතන, නුවණින් පිරික්සන ඔහුට එය හිස් වූවක් සේ ම වැටහෙන්න් යැ, බොල් වූවක් සේ ම වැටහෙන්නේ යැ, හර නැත්තක් සේ ම වැටහෙන්නේ යැ. කීමැ, මහණෙනි, මායාවෙහි හරයක් වන්නේ ද?
මහණෙනි, එසේයින් ම අතීත–අනාගත–වර්තමාන වූ ආධ්යාත්මික වේවයි බාහිර වේවයි ඖදාරික වේවයි සුක්ෂ්ම වේවයි හීන වේවයි ප්රණීත වේවයි යම් කිසි විඥානයෙක් ඇත් ද, දුර වේවයි ළඟ වේවයි යම් විඥානයෙකුත් ඇත් ද, මහණ ඒ විඥානය දකියි, සිතයි, නුවණින් පිරික්සයි. දකින, සිතන, නුවණින් පිරික්සන ඔහුට එය හිස් වුවක් සේ ම වැටහෙයි, බොල් වූවක් සේ ම වැටහෙයි, හර නැත්තක් සේ ම වැටහෙයි. මහණෙනි, විඥානයෙහි හරයෙක් වන්නේ ද?
