විඥානය ය මායාවක් ද
මායාව විඥානය ද
විඤාණයම තමයි මායාව
විඤ්ඤාණය ක් තිබිල මායාවක් සකස් වනව නොවේ
මේ මොහොතේ අරමුණ සමග වන සකස් වන විඥානය ම තමයි මායාව
එයම තමයි අවිද්යාව
එය අවිද්යාව බව දකින තැනදි දුරු කරන්න අවිද්යාව ක් ඉතුරු වන්නේ නෑ
විඥානයේ මායාව
කියන තැන ම
විඥානය සකස් වෙලා අවසන්
විඥානයේ
කියද්දී එය පෙර පටන් තිබු එකක් කියන අදහස එනව
ඒ ත් විඥානය සකස් වන්නේ අරමුණු වන මොහොතේ දීය
විඥානය කියන වචනය අහන දකින විටම
විඤ්ඤාණය කියල එකක් (රූපයක්) මැවෙනවා එය නැවත අරමුණු වෙමින් තමන් ඒ ගැන දැනගන ඉන්න ප්රමාණය අනුව වැඩිදුර ටත් සකස් වීම තමයි විඥානය
එනම්
දැනගත් භව ලෙස සංස්කරණය වූ රූපය
දැනගන හිතන බව ලෙස වැඩිදුර ටත් සංස්කරණය
එය මායාවක් බව දකින්න දැනගත් බව වූ රූපය
එකක් නිසා එකක් මැවෙන
උපාදානය ක් මිස
එනම් පිට පතක පිටපතක් වැනි
ස්වභාව යක් බව දකින්න
පිටපත් කියන්නේ සත්ය නොවේ
එනම් ඔබට අරමුණු වන ඇති හෝ නැති බව
සත්ය ලෙසම නොපවතින
ඒ ඒ මොහොතේ පිටපත් වීමක්
ඒ නිසා හැම මොහොතකම අරමුණු වන්නේ පවතින ස්වභාවයේ ප්රතිවිරුද්ධ ස්වභාවය යයි
පටිච්ච වනව කියන්නේ එයයි
මායාව එයයි
නැති දෙයක් ඇති වගේ පෙනීම
අති දෙයක් නැති වගේ පෙනීම
අරමුණු සමග ඔය දෙපැත්ත ම එකට මාරුවන ස්වභාවය තමයි අනිත්ය
එය තමයි උදාවීම වැයවීම එකට දැකීම
ඔබ ඉන්ද්රිය න් ඇතුළු ඉන්ද්රියන් මගින් දැනගත් හැම බවක් තුළ. පවතින්නේ ඔය උදාවීම වැයවීම එකට වීමයි
උදා හරණය
ඔබ දවසක් ලෙස. දැනගත් දිවා සහ රාත්රී ය
දෙක අතර පැවතීම
හැම මොහොතකම
උදාවීම සමග වැය වීම යි
ඒනිස හැම විටම දිවා රාත්රි දෙකම වැයවෙමින් පවතිනව
නිත්යය වූ රාත්රියක වත් නිත්යවූ දහවලක් ගැන වත් කියන්න. බෑ
කියන මොහොතේදී ත් එය වැය වෙමින් පවතිනවා
දැනගත් බව වන
සිතෙ යථා ස්වභාවය එයයි
දැනගත් බව වන සිතෙ යථා ස්වභාවය දකිද්දී
තමයි විඥාන යන
මායාව බව දකින්නෙ
නැතිනම් සිහිය පිහිටන්නේ
සම්මා දිට්ඨිය එයයි
ඉන්පසුව දකින අහන දැනෙන හිතෙන හැම තැනකම
ඒ දැක්මෙන්
විමසෙනව
ඒ නිසා අවසානයේදී
නිරායාවම දැනගත් බව
ළඟ නතරවන වනව
තව දුරටත් දැනගන හිතන බව සකස් වන්නේ නෑ
දාරූ චීරියට දැක්කොත් දැක්කා පමණයි ලෙස
පෙන්වා දුන්නේ
එයින් කියවෙන්නේ මේ මොහොතේ
දන්නවා කියල හිතාගන ඉන්න සියල්ල
දැනගත් බව ලෙස සංස්කරණය වූ සංඛාරයි
එනම් මේ මොහොතේ දැනගත් බව ඔබේ නොදන්නා කම නැතිනම් අවිද්යාව යි
මායාව විඥානය ද
විඤාණයම තමයි මායාව
විඤ්ඤාණය ක් තිබිල මායාවක් සකස් වනව නොවේ
මේ මොහොතේ අරමුණ සමග වන සකස් වන විඥානය ම තමයි මායාව
එයම තමයි අවිද්යාව
එය අවිද්යාව බව දකින තැනදි දුරු කරන්න අවිද්යාව ක් ඉතුරු වන්නේ නෑ
විඥානයේ මායාව
කියන තැන ම
විඥානය සකස් වෙලා අවසන්
විඥානයේ
කියද්දී එය පෙර පටන් තිබු එකක් කියන අදහස එනව
ඒ ත් විඥානය සකස් වන්නේ අරමුණු වන මොහොතේ දීය
විඥානය කියන වචනය අහන දකින විටම
විඤ්ඤාණය කියල එකක් (රූපයක්) මැවෙනවා එය නැවත අරමුණු වෙමින් තමන් ඒ ගැන දැනගන ඉන්න ප්රමාණය අනුව වැඩිදුර ටත් සකස් වීම තමයි විඥානය
එනම්
දැනගත් භව ලෙස සංස්කරණය වූ රූපය
දැනගන හිතන බව ලෙස වැඩිදුර ටත් සංස්කරණය
එය මායාවක් බව දකින්න දැනගත් බව වූ රූපය
එකක් නිසා එකක් මැවෙන
උපාදානය ක් මිස
එනම් පිට පතක පිටපතක් වැනි
ස්වභාව යක් බව දකින්න
පිටපත් කියන්නේ සත්ය නොවේ
එනම් ඔබට අරමුණු වන ඇති හෝ නැති බව
සත්ය ලෙසම නොපවතින
ඒ ඒ මොහොතේ පිටපත් වීමක්
ඒ නිසා හැම මොහොතකම අරමුණු වන්නේ පවතින ස්වභාවයේ ප්රතිවිරුද්ධ ස්වභාවය යයි
පටිච්ච වනව කියන්නේ එයයි
මායාව එයයි
නැති දෙයක් ඇති වගේ පෙනීම
අති දෙයක් නැති වගේ පෙනීම
අරමුණු සමග ඔය දෙපැත්ත ම එකට මාරුවන ස්වභාවය තමයි අනිත්ය
එය තමයි උදාවීම වැයවීම එකට දැකීම
ඔබ ඉන්ද්රිය න් ඇතුළු ඉන්ද්රියන් මගින් දැනගත් හැම බවක් තුළ. පවතින්නේ ඔය උදාවීම වැයවීම එකට වීමයි
උදා හරණය
ඔබ දවසක් ලෙස. දැනගත් දිවා සහ රාත්රී ය
දෙක අතර පැවතීම
හැම මොහොතකම
උදාවීම සමග වැය වීම යි
ඒනිස හැම විටම දිවා රාත්රි දෙකම වැයවෙමින් පවතිනව
නිත්යය වූ රාත්රියක වත් නිත්යවූ දහවලක් ගැන වත් කියන්න. බෑ
කියන මොහොතේදී ත් එය වැය වෙමින් පවතිනවා
දැනගත් බව වන
සිතෙ යථා ස්වභාවය එයයි
දැනගත් බව වන සිතෙ යථා ස්වභාවය දකිද්දී
තමයි විඥාන යන
මායාව බව දකින්නෙ
නැතිනම් සිහිය පිහිටන්නේ
සම්මා දිට්ඨිය එයයි
ඉන්පසුව දකින අහන දැනෙන හිතෙන හැම තැනකම
ඒ දැක්මෙන්
විමසෙනව
ඒ නිසා අවසානයේදී
නිරායාවම දැනගත් බව
ළඟ නතරවන වනව
තව දුරටත් දැනගන හිතන බව සකස් වන්නේ නෑ
දාරූ චීරියට දැක්කොත් දැක්කා පමණයි ලෙස
පෙන්වා දුන්නේ
එයින් කියවෙන්නේ මේ මොහොතේ
දන්නවා කියල හිතාගන ඉන්න සියල්ල
දැනගත් බව ලෙස සංස්කරණය වූ සංඛාරයි
එනම් මේ මොහොතේ දැනගත් බව ඔබේ නොදන්නා කම නැතිනම් අවිද්යාව යි
හඳුන්කූරු වල සුවඳ හරි එනවා නේ 
)
... වැල් බයිලාවක් ගහල අන්තිමට meaningful දෙයක් කියල තියෙනව.... මේ මොහොත කියන එකත් හැබැයි වැරදියි නේද?... වචන වලින් කියනවනම් පච්චුප්පනන් මොහොත වෙන්න ඕනි මම හිතන්නෙ...
එළිය සමාන වෙන්නේ හැමෝටම එළියක් ආලෝකයක් ප්රයෝජනවත් මිනිසෙක් වෙන්න ඕන කියලා.
