....
සිත්මල් යායම පාලු කර
අමාවකම්ම විය..
කුමක් කරන්නද..
සඳ තවත් අහසක පායාවි..
කමක් නැහැ..
යන්න ...
නමුදු උරුම නොකරන්න ..
ඒ අහසටද....
රුදුරු වූ....
හිස් අහස...
ඔබ වන්න පහනක්ම..
ඒ දිවිය එකලු වන...
ලස්සනයි නන්ගි.... සමාවෙන්න ඔයාගෙ නූලෙ මමත් කවිපදක් ලීවාට..
දෙගටම ලියන්න ඔබට ජය