අබුඩාබී වල ලේසී උනාට බන් ඩුබායි එහෙම නෑ. මාර කට්ටක් කන්න ඕන. ක්ලාස් ගිහින් ඉවර වෙලා වාහනෙත් පුරුදු වෙලා ට්රයල් එක දෙන්න යනකොට තමයි එපා වෙන සීන් එක තියෙන්නේ. Examinerගේ මූඩ් එක හොද නම් ගොඩ. බැරි වෙලාවත් උදේ පාන්දර Examiner උගේ ගෑනි එක්ක වලියක් දාගෙන හිටියා නම් ට්රයල් එන ඔක්කොම අයට අබ සරණයි. 1000කට එක්කෙනෙක් වගේ පලවෙනි පාරෙන් පාස් වෙලා ලයිසන් එක ගන්න පුලුවන්. ගොඩක් අයට වෙන්නේ අඩුම තරමේ 5, 6 පාරක් ට්රයල් එක දෙන්න වෙන එක. බැරි වෙලාවත් පලවෙනි පාර ෆේල් උනොත් ආයෙම මුල ඉදලා ක්ලාස් යන්න ඕන. ක්ලාස් 8ක් තියෙනවා. එක ක්ලාස් එකකට ඩිරාම් 40ක් ගෙවන්න ඕන. ඒ වගේ 8 පාරක් ගෙවලා ආයෙම ට්රයල් එකට ඩිරාම් 360ක් මම හිතන්නේ. අර එකතුව 320යි මේ 360යි ආයෙම ගෙවන්න ඕන. මේ විදියට 5 පාරක් ෆේල් උනොත් ඒ 5 පාරම මෙහෙම ක්ලාස් ගිහින් මෙහෙම ගෙවලා ට්රයල් පෙන්නන්න වෙනවා. සල්ලි තමයි පුටේ. කොහොම හරි වියදම් කරගෙන වැඩේ ගොඩ දා ගත්තා නම් ගොඩ. කරන රස්සාවට වැලියු එකක් එනවා ලයිසන් එක තියෙනවා නම්.. ලයිසන් එක ගත්තට පස්සේ අනික් මගුල. හැම තැනම කැමරා. ඒ අස්සේ හන්ගපු කැමරා. හිතන්නේ නැති තැන්වල වාහන අස්සේ කැමරා හයි කරලා තියෙනවා. ඉතින් බඩුම තමයි වැරදි කරොත්. බ්ලැක් පොයින්ට්ස් 25ක් ගත්තොත් ලයිසන් එක කැන්සල්. ඉතින් ආයෙම අර වගේ මුල ඉදලා ක්ලාස් ගිහින් ලයිසන් ගන්න වෙනවා
අන් ඉන්ස්ටෝල් කළොත් ආයෙ ඉන්ස්ටෝල් කර ගන්න පට්ට අමාරුයි. ඒ වගේ ප්රශ්න තියෙනවා.. වී.පී.එන් සීන් එකටත් ප්රශ්න තියෙනවා.. දඩ ගහන කතාවක් හැම තැනම කියනවා..
මමනම් ගෙදරට කතා කරන්නේ ස්කයිප් එකෙන්.. ඊමෝ එකත් වැඩ..ඉඳල හිටල වට්සප් එකෙනුත් මැසේජ් එහෙම දානව ගෙදරට.. වයිබර් එකෙත් මැසේජ් වැඩ.. ඒ නිසා ලොකු ගැටළුවක් නෑ..
සමහරවෙලාවට හිතෙන්නේ උන් යටට ඇදුමක් ඇදලා නැද්ද කියලා. උදෙට ග්රොසරියට බඩු ගන්න යන්නේ රෑට නිදා ගන්න ඇදපු ඇදුම ඇදගෙන
යන්න බැරිය
