සැනසුම් සුසුමන් පාවීලා...
සඳකැන් වතුරින් නෑවීලා...
තරුමල් අතරින් රිංගාලා...
කොහි යන්නෙද මා තනිකරලා...
රෑ සඳ පානේ සීතල පවනේ
නාමල් අරණේ ලා දලු සෙවනේ...
මා ලය කර ඔබගේ සුව යහනේ
ගෙවූ අතීතය මතකද මිහිරේ...
දෑසට පෙනෙනා එකම රුවක් වේ
ඒ රුව මානෙත් අන්ජනයයි...
ජීවන ගීයේ තනුව වයන්නෙමි
ඈ එන තුරු මා තනිවීලා...
-ටී. එම්. ජයරත්න-