පද පේලි .....

[thanujaka]

ඔබ මගේ වෙලා..
මගෙ ළඟට වෙලා..
නිවාඩු පාඩුවෙ කියන්න..
ආදරේ කියා..

 

[thanujaka]

මල් මල් හීනය හීතල උදයේ
පැල්පත් මීදුම මැද රැදිලා
නිල්වන් අහසේ පින්බර යුගයක
රන්වන් රන්වන් හිරු නැඟිලා

 

[thanujaka]

සල් සපු නා
නිල් මානෙල්
සුවඳ සමන් මල් අතරේ..
කිඩාරම් මලේ...
පවා සුවඳ දිග හැරේ...

 

[thanujaka]

මලට සුවඳ සේ යොවුන් ජීවිතේ
පිළිගමූ අපි නැවුම් ආදරේ
හද සිනාවේ නෙතු දයාවේ
මහිම කියමු සොඳුරු ලොවට සිත නිවේවි.....

 

[thanujaka]

නගේ මලේ මොනවද මේ විච්චූරණ නාඩගම්
පොතපත අහකට විසිකර කරනා දග කාරකම්
කවි සීපද වලින් කියන සුභාෂිතේ බාලනම්
අහන් ඉදින් මං කියනා කපිරිඤ්ඤා තාල දැන්

 

[thanujaka]

මදුරාපුර රජ ගේක උපන්නේ
නොපෙරා සැප සම්පත් වලදින්නේ
පවරා අග මෙහෙසිය වී එන්නේ
මෙපුරා මං ගැන කව්ද නොදන්නේ

 

[thanujaka]

නිහඩ මාවතේ පාළු නිවහනේ
අවිහිංසක යුවතී
නොසිතූ ලෙස මගෙ මුළු දිවියම
ඔබ රුව තුළ සඟවා
එහි සිරගත කරවයි

 

[thanujaka]

පවනට සැලෙනා දොඹ මල් සුවදින්
ආදර හසරැල් මුවට නැගෙයිදෝ
සවනට කොඳුරා පවසන වදනින්
ආදර හැගුමන් සිතට දැනෙයිදෝ

 

[thanujaka]

හී සර මෙන් හද දවමින්
තුරු සිදුරින් එයි සඳකැන්
ගෝනන් නැළවෙන මේ රෑ
වියොවින් කැළඹෙයි රාධා

 

[thanujaka]

පොලොව පලාගෙන අහස වසාගෙන
මා ඔසවාගෙන ‍යන සුලඟේ
‍යාල්පානමට නුදුරේ අලිමංකඩ ලඟ වෙඩි සුලඟේ
තල් වැටෙන්ද මට වෙඩි වැදුනේ
මට කි‍යන්න මොකක්ද වැරැද්ද මිතුරේ

 

[thanujaka]

කිරි කෝඩු හිත ළඟ නැවතිලා පුර පෝය හඳ
ආදරේ දැයි අහනවා අහනවා
මේ තරමට ම ළංවෙලා මට
මං ඉතින් මොනවා කියන්න ද ආදරේ මිස

 

[thanujaka]

රෑනේ ඉගිලෙන්න ඕනේ
දෑස පෙනෙනා ඉමේ
විහඟුන් වාගේ පියාඹා
පාවි මේ ගං තෙරේ

 

[thanujaka]

නිසරු වියළි කළු වැලි කතරේ
මුමුණ මුමුණ යන දිය දහරේ
සංසිඳවනු මැන හඬන පිපාසේ
බිඳුවක් රඳවා තොල් අතරේ

 

[thanujaka]

සමාව දෙනු මැන
සමාව දෙනු මැන
වරදක් වූවා නම්
සිත රිදවන්නට
ඔබ හඬවන්නට
සිතුවේ නැත මා නම්....

 

[thanujaka]

ගණ කළුවරට අප පෙම් කළොත් ඉර හඳ තරුවලට ණය ගැතියි
ලොව දුන්නු දේවල් අද අපිට හෙට ලොවට පෙරලා දිය යුතුයි
ඔබ මේ ලොවට ආදරෙනම් මුලු ලොවම ඔබටත් ආදරෙයි

 

[thanujaka]

සැදෑ තරු නොදිලෙන්න සරා සඳ නොනගින්න
වෙලී යුගදුර සතර අනුදිසා ගිලගන්න
ගලායන නඳී දොල මිඳී..
මිඳී නැවතී ඉන්න..

 

[thanujaka]

සැදෑ තරු නොදිලෙන්න සරා සඳ නොනගින්න
වෙලී යුගදුර සතර අනුදිසා ගිලගන්න
ගලායන නඳී දොල මිඳී..
මිඳී නැවතී ඉන්න..

 

[thanujaka]

සිත ඔබ පාමුල රදවා
බැදි ෙසෙනහස ගිනි උහුලා
අහිමි විජිතෙයන් සමුෙගන යන්නම්
ඔබට ෙසා් තැවුල් ෙනාම ෙව්වා....

 

[thanujaka]

දුර ඈත අතීතයෙ ඔබ හා ඇවිද ගොසින්
ආසයි ආමග ආයෙත් එන්නට අප පෙම බිදුනු තැනින්..

 

[thanujaka]

පෙම් කවක් ලියු ඔබ සිත් අහසේ
එය මකා දමා ගිය හැටි රහසේ
ඔබ මෙතෙක් රැඳී උන් මා මතකේ
පෙම් පුරාවතක්..නිමා කරන්නද මා කෙලෙසේ.