මචන් දැන් දුක් වෙලා වැඩක් නැහැ. අදම ගිහින් බල්ලව හැප්පුණු ප්රදේශයට බල්ලව හොයාගෙන ගිහින් වෙට් කෙනෙක් ලඟට අරන් ගිහින් ප්රතිකාර කරපන්. පුළුවන් නම් යනකොට තව යාලුවෙක් එක්ක වත් පලයන. උබට කවුරුවත් ගහන්නේ නැහැ. බය නැතුව පලයන්.
ඔන්න ඔය යුතුකම තමා උබට කරන්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නේ. නැතුව දුක් වේවි ඉන්න එක නොවෙයි.
මචන් දැන් දුක් වෙලා වැඩක් නැහැ. අදම ගිහින් බල්ලව හැප්පුණු ප්රදේශයට බල්ලව හොයාගෙන ගිහින් වෙට් කෙනෙක් ලඟට අරන් ගිහින් ප්රතිකාර කරපන්. පුළුවන් නම් යනකොට තව යාලුවෙක් එක්ක වත් පලයන. උබට කවුරුවත් ගහන්නේ නැහැ. බය නැතුව පලයන්.
ඔන්න ඔය යුතුකම තමා උබට කරන්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නේ. නැතුව දුක් වේවි ඉන්න එක නොවෙයි.



ගිය අවුරුද්දේ නොවැම්බර් මාසයේ දිනයකි... මා යතුරු පැදියෙන් මහනුවර ලේවැල්ල අතුරු මාර්ගයක ගමන් කරමින් සිටියෙමි. මා ඉදිරියෙන් ගියේ බඩි ලොරි රථයකි... රියදුරා දුවිලි නංවමින් පාර බදුගත්තා සේ ලෑල්ලට පාගා යයි... මේ යකා කොයිවෙලේ හෝ අනතුරක් කර ගැනීමට ඉඩ ඇතැයි සැක සිතුණු මා වේගය අඩාල කර ඔහුට බොහෝ ඈතින් පිටුපසින් ගමන් කළෙමි.... වැඩි දුරක් යන්නට මත්තෙන් ලොරි රථයේ ටයර් කෑ ගසාගෙන පරිදි බ්රේක් කළ බවක් පෙනිනි... හැබැයි තත්පර ගණනකට පමණි.... නැවතත් සැර දමා ලොරි රථය ගමන් කළේ ය....
මා ලොරි රථය බ්රේක් කළ තැනට ළං වී මදක් සුපරික්ෂාකාරිව අවට බැලූවෙමි.... බැලූ බැල්මට විශේෂ දෙයක් නැති වුවත්, පාර කෙළවරෙන් බල්ලෙක්ගේ කෙදිරිලි හඩක් ඇසුණි... මා යතුරුපැදියෙන් බැස බැලූ විට දැක ගැනීමට ලැබුණේ බල්ලෙකු වැතිරී සිටින බවකි.... අපූරු බල්ලෙකි.... උගේ ලේ ගැලීමක් හෝ වෙනයම් ආපදාවක් බාහිරින් නැති වුවත්, වේගයෙන් හුස්ම ගන්නා බවක් දක්නට ලැබිණි... මා බල්ලාව එලවීමට තැත් කළත් ඌ යාන්තමට ඇස් ඇර බලා නැවතත් කෙදිරිලි හඩක් නැගුවේය... මා විගසින් බෑගයේ තිබූ වතුර බෝතලය ගෙන උගේ කටට වතුර වත් කෙරුවෙමි... අමුතු පණක් ලැබූ පරිදි දිව එළියට දමමින් වතුර බීමට උත්සහා කරන බවක් දුටු මා වතුර බෝතලයේ තිබූ වතුර සියල්ලම සිරුවට කටට වත් කළෙමි.... මඳ වේලාවකින් පසුව මූ නැගිටීමට උත්සහා කළත් පසුපස කකුලක යම් ආබාධයක් ඇති බව පෙනුණි... බල්ලා ඇල්ලීමට බයක් දැක් වූ මා යාන්තමට ස්පර්ශ කළෙමි... ඌ කෙදිරිගාමින් ම මා දෙස කෘතඥව බලයි.... මා අසල තිබූ නිවසට ගොස් කතා කොට ගෙහිමියා කැදවාගෙන විත් බල්ලා පෙන්නුවෙමි.... ඔහු පවසා සිටියේ මේ බල්ලා අල්ලපු නිවසේ එකා බවය... මා නැවත එම නිවසට ගොස් සිද්දිය පැවසූ අතර, එහි සිටි යුවල වහා පැමිණ ඒ තමන්ගේ බල්ලා යැයි පැවසුවේය.... බල්ලා අමාරුවෙන් මෙන් ඒ යුවල ළගට නොන්ඩි ගසමින් ගිය අතර, මා බල්ලාගේ ඔලූවට මෘදුව තට්ටුවක් දමා මා යන්නට ගිය ගමන සදහා පිටත් වුණෙමි.... කතාව එපමණය...
මා නැවතත් මේ මාර්තු මස අග හරියේ දී ලේවැල්ල කලින් කී පාරේ යතුරුපැදියෙන් ගියෙමි.... මාගේ යතුරුපැදියට එකවරම බල්ලෙක් බුරාගෙන පැන්නේය... මා බල්ලාට සැර දමා වේගය මදක් වැඩි කළේය... සයිඞ් කණ්ණාඩියෙන් බලන විට බල්ලා මා පසුපස පන්නන බවක් පෙනුණි... මම තවත් වේගය වැඩි කළ අතර, ඒ ක්ෂණයෙන්ම පරණ සිද්ධිය මතක් වී මේ ඒ බල්ලාම නොවෙදැයි සිතී වේගය බාල කළෙමි.... හරි... මේ එදා බල්ලාම තමයි.... මේකා බුරාගෙන පන්නන්නේ මොන රෙද්දකටදැයි සිතා මම යතුරු පැදිය නවතා වට පිට බැලූවේ පොල්ලක්වත් සොයා ගන්නටය... මා යතුරුපැදිය නැවතු බව දැක්ක බල්ලා වලිගය වනමින් මා අසලට පැමිණ යම් උඩු බිරුමක් වැනි හ`ඩකින් යමක් පවසනවාක් වැනි ගතියක් පෙන්නුවේය.... මා සැකයෙන් මෙන් උගේ හිසට අත දික් කළෙමි... පුදුමයකි... මූ ළෙන්ගතුව හිස නමා වලිගය වනමින් සිටියේ සුරතල් ආකාරයටය... මා උගේ හිස අත ගෑවෙමි.... මූ පැමිණ ඇත්තේ මා හට ස්තුතියි කියන්නට නොවේද...? මා දුන්න වතුර උගුරට, මා පෙන්නූ පුංචිම පුංචි කරුණාව අමතක නැති බව පවසන්න නොවෙද...? මම හැගුම්බර වූවෙමි.... පපුවෙහි යමක් සිරවන ගතියක් දැනුණි.... කප්පරක් උදව් ගත්ත එවුන් නොදැක්ක වගේ යන සමාජයක මේ වගේ තිරිසන් සත්වයෙක්ගෙන් ලැබෙන මේ ස්තුතිය කොතරම් වටින්නේද...?
මම බල්ලා අයත් නිවසට ගොස් කතා කෙරුවෙමි... පැමිණියේ කාන්තාවය.... මම සිනාමුසුව ”මාව දන්නවද...?” කියා ඇසුවෙමි... කාන්තාව කට උල්කර ”ම්... ම්... මතක නෑනේ....” කියා පැවසුවාය... ”මම අර එදා ඔයගොල්ලන්ගේ බල්ලව....” මට කතාව ඉවර කරන්නට නොලැබිණි... ”හරි... හරි... දැන් ඔයාව මතකයි.... ඇයි හදිස්සියක්ද...?” මම ඇයට සිදු වූ දේ පැවසුවෙමි... ඇය පවසා සිටියේ අපුරු කතාවකි...
”බල්ලගේ පිටිපස්ස කකුලක පොඩි ක්රැක් එකක් තිබිලා බේත් කලා.... ඌ හොද වුණු දවසෙ ඉඳන්ම මෝටර් සයිකල් එකක් යන කොට පස්සෙන් පන්නනවා... ටික දුරක් ගිහිල්ල එනවා.... අපි හිතුවේ සෙල්ලමට කියලයි... මේ කතාව නම් පුදුමයි....”
මම දැනුදු මේ පිළිබදව පුදුමයෙන් සිටිමි.... අවසිහියෙන් සිටි සුනඛයෙකුට පුංචි සිදුවීමක් මෙතරම් මාස ගණනක් මතකයේ තිබෙන්නේ කෙසේ ද? මම ඒ කිසිත් නොදන්නෙමි... මා කිහිප දෙනෙකුට පුදුමයෙන් මේ ගැන කිව්වද ඔවුන් කිසිවෙකු පුදුම වූ බවක් පෙනෙන්නට නොතිබිණි... ඔවුන් පවසා සිිටියේ ”බල්ලෝ කියන්නේ කළෙහිගුණ දන්න සත්තු... හැබැයි මිනිහෙක් ඔහොම දෙයක් කළොත් තමයි පුදුමේ” කිියාය....
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?p=23145250



bike nemey ona wahanayak tiyena ekek, gam palath wala paarawal wala yanakota hemin palayalalla.
mama dakala tiyenawa minissu wena kawruwath gana hithanne nathuwa oya paarawal wala 100 ta withara yanawa.
oya paarawal wala podi ewun eka paarata parata paninawa, saththu athal eke paaara paninawa, wayasaka minissu yanawa.
anik jeewitha gana hithapalla oyita wada. umbala witharak windi 5k kalin gamanak giyaata wadak na.


ගිය අවුරුද්දේ නොවැම්බර් මාසයේ දිනයකි...
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?p=23145250

මචන් දැන් දුක් වෙලා වැඩක් නැහැ. අදම ගිහින් බල්ලව හැප්පුණු ප්රදේශයට බල්ලව හොයාගෙන ගිහින් වෙට් කෙනෙක් ලඟට අරන් ගිහින් ප්රතිකාර කරපන්. පුළුවන් නම් යනකොට තව යාලුවෙක් එක්ක වත් පලයන. උබට කවුරුවත් ගහන්නේ නැහැ. බය නැතුව පලයන්.
ඔන්න ඔය යුතුකම තමා උබට කරන්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නේ. නැතුව දුක් වේවි ඉන්න එක නොවෙයි.


ගිය අවුරුද්දේ නොවැම්බර් මාසයේ දිනයකි... මා යතුරු පැදියෙන් මහනුවර ලේවැල්ල අතුරු මාර්ගයක ගමන් කරමින් සිටියෙමි. මා ඉදිරියෙන් ගියේ බඩි ලොරි රථයකි... රියදුරා දුවිලි නංවමින් පාර බදුගත්තා සේ ලෑල්ලට පාගා යයි... මේ යකා කොයිවෙලේ හෝ අනතුරක් කර ගැනීමට ඉඩ ඇතැයි සැක සිතුණු මා වේගය අඩාල කර ඔහුට බොහෝ ඈතින් පිටුපසින් ගමන් කළෙමි.... වැඩි දුරක් යන්නට මත්තෙන් ලොරි රථයේ ටයර් කෑ ගසාගෙන පරිදි බ්රේක් කළ බවක් පෙනිනි... හැබැයි තත්පර ගණනකට පමණි.... නැවතත් සැර දමා ලොරි රථය ගමන් කළේ ය....
මා ලොරි රථය බ්රේක් කළ තැනට ළං වී මදක් සුපරික්ෂාකාරිව අවට බැලූවෙමි.... බැලූ බැල්මට විශේෂ දෙයක් නැති වුවත්, පාර කෙළවරෙන් බල්ලෙක්ගේ කෙදිරිලි හඩක් ඇසුණි... මා යතුරුපැදියෙන් බැස බැලූ විට දැක ගැනීමට ලැබුණේ බල්ලෙකු වැතිරී සිටින බවකි.... අපූරු බල්ලෙකි.... උගේ ලේ ගැලීමක් හෝ වෙනයම් ආපදාවක් බාහිරින් නැති වුවත්, වේගයෙන් හුස්ම ගන්නා බවක් දක්නට ලැබිණි... මා බල්ලාව එලවීමට තැත් කළත් ඌ යාන්තමට ඇස් ඇර බලා නැවතත් කෙදිරිලි හඩක් නැගුවේය... මා විගසින් බෑගයේ තිබූ වතුර බෝතලය ගෙන උගේ කටට වතුර වත් කෙරුවෙමි... අමුතු පණක් ලැබූ පරිදි දිව එළියට දමමින් වතුර බීමට උත්සහා කරන බවක් දුටු මා වතුර බෝතලයේ තිබූ වතුර සියල්ලම සිරුවට කටට වත් කළෙමි.... මඳ වේලාවකින් පසුව මූ නැගිටීමට උත්සහා කළත් පසුපස කකුලක යම් ආබාධයක් ඇති බව පෙනුණි... බල්ලා ඇල්ලීමට බයක් දැක් වූ මා යාන්තමට ස්පර්ශ කළෙමි... ඌ කෙදිරිගාමින් ම මා දෙස කෘතඥව බලයි.... මා අසල තිබූ නිවසට ගොස් කතා කොට ගෙහිමියා කැදවාගෙන විත් බල්ලා පෙන්නුවෙමි.... ඔහු පවසා සිටියේ මේ බල්ලා අල්ලපු නිවසේ එකා බවය... මා නැවත එම නිවසට ගොස් සිද්දිය පැවසූ අතර, එහි සිටි යුවල වහා පැමිණ ඒ තමන්ගේ බල්ලා යැයි පැවසුවේය.... බල්ලා අමාරුවෙන් මෙන් ඒ යුවල ළගට නොන්ඩි ගසමින් ගිය අතර, මා බල්ලාගේ ඔලූවට මෘදුව තට්ටුවක් දමා මා යන්නට ගිය ගමන සදහා පිටත් වුණෙමි.... කතාව එපමණය...
මා නැවතත් මේ මාර්තු මස අග හරියේ දී ලේවැල්ල කලින් කී පාරේ යතුරුපැදියෙන් ගියෙමි.... මාගේ යතුරුපැදියට එකවරම බල්ලෙක් බුරාගෙන පැන්නේය... මා බල්ලාට සැර දමා වේගය මදක් වැඩි කළේය... සයිඞ් කණ්ණාඩියෙන් බලන විට බල්ලා මා පසුපස පන්නන බවක් පෙනුණි... මම තවත් වේගය වැඩි කළ අතර, ඒ ක්ෂණයෙන්ම පරණ සිද්ධිය මතක් වී මේ ඒ බල්ලාම නොවෙදැයි සිතී වේගය බාල කළෙමි.... හරි... මේ එදා බල්ලාම තමයි.... මේකා බුරාගෙන පන්නන්නේ මොන රෙද්දකටදැයි සිතා මම යතුරු පැදිය නවතා වට පිට බැලූවේ පොල්ලක්වත් සොයා ගන්නටය... මා යතුරුපැදිය නැවතු බව දැක්ක බල්ලා වලිගය වනමින් මා අසලට පැමිණ යම් උඩු බිරුමක් වැනි හ`ඩකින් යමක් පවසනවාක් වැනි ගතියක් පෙන්නුවේය.... මා සැකයෙන් මෙන් උගේ හිසට අත දික් කළෙමි... පුදුමයකි... මූ ළෙන්ගතුව හිස නමා වලිගය වනමින් සිටියේ සුරතල් ආකාරයටය... මා උගේ හිස අත ගෑවෙමි.... මූ පැමිණ ඇත්තේ මා හට ස්තුතියි කියන්නට නොවේද...? මා දුන්න වතුර උගුරට, මා පෙන්නූ පුංචිම පුංචි කරුණාව අමතක නැති බව පවසන්න නොවෙද...? මම හැගුම්බර වූවෙමි.... පපුවෙහි යමක් සිරවන ගතියක් දැනුණි.... කප්පරක් උදව් ගත්ත එවුන් නොදැක්ක වගේ යන සමාජයක මේ වගේ තිරිසන් සත්වයෙක්ගෙන් ලැබෙන මේ ස්තුතිය කොතරම් වටින්නේද...?
මම බල්ලා අයත් නිවසට ගොස් කතා කෙරුවෙමි... පැමිණියේ කාන්තාවය.... මම සිනාමුසුව ”මාව දන්නවද...?” කියා ඇසුවෙමි... කාන්තාව කට උල්කර ”ම්... ම්... මතක නෑනේ....” කියා පැවසුවාය... ”මම අර එදා ඔයගොල්ලන්ගේ බල්ලව....” මට කතාව ඉවර කරන්නට නොලැබිණි... ”හරි... හරි... දැන් ඔයාව මතකයි.... ඇයි හදිස්සියක්ද...?” මම ඇයට සිදු වූ දේ පැවසුවෙමි... ඇය පවසා සිටියේ අපුරු කතාවකි...
”බල්ලගේ පිටිපස්ස කකුලක පොඩි ක්රැක් එකක් තිබිලා බේත් කලා.... ඌ හොද වුණු දවසෙ ඉඳන්ම මෝටර් සයිකල් එකක් යන කොට පස්සෙන් පන්නනවා... ටික දුරක් ගිහිල්ල එනවා.... අපි හිතුවේ සෙල්ලමට කියලයි... මේ කතාව නම් පුදුමයි....”
මම දැනුදු මේ පිළිබදව පුදුමයෙන් සිටිමි.... අවසිහියෙන් සිටි සුනඛයෙකුට පුංචි සිදුවීමක් මෙතරම් මාස ගණනක් මතකයේ තිබෙන්නේ කෙසේ ද? මම ඒ කිසිත් නොදන්නෙමි... මා කිහිප දෙනෙකුට පුදුමයෙන් මේ ගැන කිව්වද ඔවුන් කිසිවෙකු පුදුම වූ බවක් පෙනෙන්නට නොතිබිණි... ඔවුන් පවසා සිිටියේ ”බල්ලෝ කියන්නේ කළෙහිගුණ දන්න සත්තු... හැබැයි මිනිහෙක් ඔහොම දෙයක් කළොත් තමයි පුදුමේ” කිියාය....
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?p=23145250
patta.මම ගියා බන්... තනියම ගියේ..බල්ලා එතනම මැරිලා ... වලලලා... කතාකරගෙන යද්දී එතන හිටපු කෙනෙක් කිව්වා දත් ඔය විදිහට කුඩු වෙන්නෙ නෑ කියලා.. ඊට පස්සෙ ගෙදර ඇවිත් හෝදල බලද්දී දැක්කේ පෝක් එකේ ප්ලාස්ටික් කවරේ හීරිලා ඒකෙ කුඩු තියෙන්නෙ..මම හිතන්නෙ බල්ලා දුක් විඳලා නෑ..

මම ගියා බන්... තනියම ගියේ..බල්ලා එතනම මැරිලා ... වලලලා... කතාකරගෙන යද්දී එතන හිටපු කෙනෙක් කිව්වා දත් ඔය විදිහට කුඩු වෙන්නෙ නෑ කියලා.. ඊට පස්සෙ ගෙදර ඇවිත් හෝදල බලද්දී දැක්කේ පෝක් එකේ ප්ලාස්ටික් කවරේ හීරිලා ඒකෙ කුඩු තියෙන්නෙ..මම හිතන්නෙ බල්ලා දුක් විඳලා නෑ..
නැත්තේ මොකද අනිවාර්යෙන් දුක් විදින්න ඇති!![]()


එහෙනං කමක් නෑ කොහොමත් පාරට පනින බල්ලෝ බේරන්න ගියාම වැඩි හානිය වෙන්නෙ වාහනේටයි පදින එකාටයි. මේ ළඟදිත් දැක්කා ත්රීවිල් එකක් පෙරලිලා තියෙනව බල්ලෙක් බේරන්න ගිහිං
ඔව් ඒක ඇත්ත.. හැබැයි ඌ ටයර් එකට අහු උනානම් සමහර විට මම පෙරලෙන්නත් තිබ්බා

මම ගියා බන්... තනියම ගියේ..බල්ලා එතනම මැරිලා ... වලලලා... කතාකරගෙන යද්දී එතන හිටපු කෙනෙක් කිව්වා දත් ඔය විදිහට කුඩු වෙන්නෙ නෑ කියලා.. ඊට පස්සෙ ගෙදර ඇවිත් හෝදල බලද්දී දැක්කේ පෝක් එකේ ප්ලාස්ටික් කවරේ හීරිලා ඒකෙ කුඩු තියෙන්නෙ..මම හිතන්නෙ බල්ලා දුක් විඳලා නෑ..
