මේ කවි අසාගෙණ සිටි ඩොරොති සහ ඇගේ මව් පුදුම වූහ. “සරත් ‘එළුව’ දන්නා හැටි අනේ! ඔය ළමයා ඕවා ඉගෙණගෙන මෝඩයෙක් වෙන එක ගැන කණගාටුයි. ඕවා දන්නෝ උන්නාන්සේලාය. සරත්ට කුමටද? දැන් කාලේ ඉලන්දාරි ඔබඳු පරණ දේවල් කුමට පාඩම් කරණවා ද? ඉංග්රීතසි කවි සින්දු තිබියදී සිංහල කවි හා බණ කුමටද? ඒවා දන්නා අය “අශීලාචාර මෝඩයෝය.” “ අනෙ, මම්මේ! ඉතින් ‘ගොඩතාලෙව’ බැහැලා ඉන්නා සරත් සමග මට ‘මැරි කරන්ට’ පුළුවන්දැ”යි ඩොරොති මම්මාට කීවාය. මම්මාටත් දුවටත් සරත්ගේ මධුර කවි ඇසුනේ හරියටම නරින්ට සිංහ නාදයක් ඇසුනු ලෙසය. තමන්ගේ පහත් තත්වය නිසා නරියා සිංහ නාදයට තැතිගෙණ අමාරුවට පත් වන්නාක් මෙන් සිංහල ජාතියේ ඉපද උතුම් සිංහල ශබ්ද ශාස්ත්රග නොඉගෙණ ජාතිභ්ර්ෂ්ටවන කාලකණ්ණියන්ට උසස් සිංහල පොත පතක ප්රගකාශිත දේ ඇසෙන විට තමාට නොතේරෙණ බැවින් වික්ෂිප්ත භාවයට පත්වීම සිරිතකි. ඩොරොතිගේ මව් වන ඒකනායක නෝනා දුවනියගේ ඔලුව අතගාමින් “සරත් සිංහල සංස්කෘත දැනගත්තාක් මෙන්ම ඉංග්රීගසි භාෂාව ද හොඳින් ඉගෙණගන්නා කෙනෙකි. ඒ ලමයාගේ බුද්ධ භක්තියත් පරණ සිරිත්වලට ඇති කැමැත්තත් අපි නැති කරන්ට ඕනෑ. ඩොරොති. උඹ සරත් සමග කථාබස් කොට ඔහු උඹේ අත් අඩංගුවට ගණින්. උඹට කැමති එකක් කරගත්තාට අපෙන් තහනමක් නැතැයි” යි මම්මා දුවට කීවාය.
-පියදාස සිරිසේන-සුචරිතාදර්ශය හෙවත් සරත් කුමාර චරිතය-