දෙනෙත් අගින් කඳුළැළි පීදේ
සිතට මගේ තව දුක දී...
ආදරේ මටමයි කියා කීවා
කීවා මතකයි දිවුරා එදා
මා හැරදමා ඔබ ගියා
දෙනෙත් පුරා පිරි කඳුලැල් පිටාරයට හසු නොවන්න ....
වියලුනු සිත් සනසවන්න නඳී තරංගා....
දෙනෙත් අගින් කඳුළැළි පීදේ
සිතට මගේ තව දුක දී...
ආදරේ මටමයි කියා කීවා
කීවා මතකයි දිවුරා එදා
මා හැරදමා ඔබ ගියා
අම්මා සඳකි මම ඒ ලොව හිරුය රිදී
ඒ ඉර හඳෙන් නුඹෙ ලෝකය එළිය වුනි
රැකුමට පුතුන් දිවියේ දුක් ගැහැට විඳි
පිය සෙනෙහසට කව් ගී ලියවුනා මදි
සිරුරේ දුවන්නේ මගෙ ලේ නොවැ පුතුනේ
කුසයේ නොදැරුවත් දිවිබර මට රැඳුනේ
මහ මෙරකට උසයි දරු පෙම හද පතුලේ
පුදුමයි පුතුනි කිම මගෙ ලේ කිරි නොවුනේ
මවකට මුවාවී නුඹ වෙත දිවි දුන්නේ
මම වෙමි පුතුනි එය මා පමණයි දන්නේ
පිය සෙනෙහස නැතිද දරුවනි හඳුනන්නේ
අම්මාවරුන් පමණද මතු බුදු වන්නේ
ටී.ම්.ජයරත්න
(පද මාලාව මාලිනී ජයරත්න)
අම්මාවරුනේ අම්මාවරුනේ
සම්මා සම්බුදු අම්මාවරුනේ
දරුවන්ගේ දුක් කදුළු දකින දා
සුරලොව සිට අතපා
ඒ කදුලැලි පිසිනා


නැති බැරි මොහොතතට ...
පිහිටට එන්නේ...
මවුනි පියානනි ඔබ පමනයි....![]()



