කඳුළු පිනි කැට දිලෙන නෙත් යුග
විහිද සිව්කොන සිසාරා
සොයා ගන්නට තනයි වෙහෙසී
හැංගිලා ඇති හිනාවා
සිතින් හඬමින් වතින් හිනැහෙන
මහාමායාවනි සදා
සුනෙර කිසිලෙද මහත් වන්නෙද නුඹේ සෙනෙහස් කඳු වසා
ගිලන් පුතු ළඟ නොහඬනා නුඹ
ගෙනා සවියෙන් දිරිලබා
අර බලන් ජීවිතය අයදින
සිඟිති තරු නෙත් හිනැහෙනා
ඳඟකාර ගත්...