පොඩි කලේ මම දවසක් මොකක් හරි වැඩකට අම්මත් එක්ක කෝච්චියෙන් කොලබ ගියා. මට හිතෙන්නේ නැද ගෙදරක යන්න වගේ. කෝච්චියට එනකම් වේදිකාවේ හිටිය. සෙනග ගොඩක් හිටියෙත් නැහැ. කොච්චි අවහම වටේ හිටපු අය එකපාරටම කෝච්චියට නැග්ග. කෝච්චිය තවම සම්පුර්ණයෙන් නැවැත්තුවේ නැහැ. අම්ම ටිකක් ඇතින් හිටියේ. වටේ නිටපු කට්ටිය නිසා මව තල්ලුවෙලා ගිය. මට තේරුණා මට බැලන්ස් නැහැ කියල. කරකැවිල ගිය කෝච්චිය පැත්තට. කෝච්චියේ කරකැවෙන රෝදත් පේනවා. මට මරණ බය දැනුන. එත් එක මනුස්සයෙක් මාව අල්ලගත්ත වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී.








