මේ අහස මේ වගේ ඝන නිල් සළුවකින් එතී...
සැරසුණු එක් වසන්තයක හමු උනා අපි...
හමු උනා අපි...
ගහ කොලද මල් පිපී සැරසී සුළඟෙ දඟ වෙවී
ඔබයි මමයි ලං කල හැටි සිහිනයක් වැනී
සිහිනයක් වැනී...
ඒ අතීතයේ ඔබ මිමිණූ වදන් යළි යළී
රාව නඟන විට දෙනුවන් බොඳව යයි සැලී
අතීතයේ මතක සුවඳ සුසුම් හා වෙළී
නටඹුන් සෙනෙහසේ නුවර ගොස් ලැගුම් ගනී
ඒ අහසමයි යළිත් අද නිල් සළුවකින් එතී
වසන්තයක මල් පිපෙනව සුළඟෙ දඟ වෙවී
වසත් සියොත් කැල ගැයුවද ප්රේමයේ කවී
අපේ හදේ වස්සානය තවම නිම නැතී
-කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ-